เมื่อความอดทนสิ้นสุดลง

 

 

เมื่อวานไปกินข้าวกับอุ้ยกับพี่เอ๋มา

ช่วงท้ายๆของการสนทนาในวันนี้

คุยกันเรื่อง แม่

แม่ ที่เป็นคุณยายของภูเขาภูผา

จากที่พี่เอ๋รับรู้มาก็ไม่เหนือความคาดหมาย

แม่ก็ยังพูดในส่วนที่ตัวแม่เองรู้สึก

รู้สึกว่าตัวแอลเองไม่ได้เข้าไปหาเลย

จริง

ที่ไม่เข้าไปหาเลย

เพราะว่าอะไร

เพราะว่า

แม่บอกว่ารักลูก แต่สิ่งที่แม่ทำคืออะไร

บอกทุกๆคนว่า แอลมันไม่ดีอย่างนั้นอย่างนี้

พยายามทำให้คนรอบข้างไม่เข้าใจ ไม่ชอบ หรือบางคนก็เกลียดไปเลย

แม่เป็นคนที่แปลก สามารถที่จะพูดเรื่องไม่จริงให้คนเข้าใจผิดตัวเราได้

แปลกจัง

ทุกคนที่เจอ

ไม่ว่าญาติ หรือ เพื่อน

แม่ก็จะพูดแบบนี้อยู่ตลอด

ใช้ความเป็นแม่ พูดถึงลูกให้คนอื่นคิดว่าเป็นแบบนั้น

 

 

ไม่ได้โกรธใครเลย

เพราะรู้ว่าทุกคนไม่รุ้เรื่องอะไรที่เกิดขึ้น

แต่วันนี้ทนไม่ได้แล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ตอนเช้าเลยตัดสินในไปหาบังเหน่

บังเหน่คือพ่อแท้ๆ

ที่เรียนบังเหน่ เพราะว่า แม่ขอให้เรียกแบบนี้ เพราะแม่อยากให้มีป๋าคนเดียว

ซึ่งคือป๋าเอก

เลยติดมาตั้งแต่เด็ก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โทรหาบังเหน่

บังเหน่บอกว่าให้เข้าไปคุย

 

ก็เล่าหมด

ทุกอย่างที่ติดค้างในใจ

 

บังเหน่ก็แนะนำให้ลุงวีเป็นตัวกลางในการคุย

สรุปก็ตามนั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ลุงวีนัดแม่มาคุยที่พีพี2

เรื่องราวที่คุยก็ตามนั้น

อึดอัดอะไรก็พูดไป

เรื่องราวที่เกี่ยวกับพีพี

ก็ถามแม่ว่า

รู้สึกอะไรมั้ย คิดอะไรรึเปล่ากับเรื่องที่เกิดขึ้น

รู้มั้ยว่าเรารู้สึกยังไง

เสียใจแค่ไหน

......

เงียบ

ไม่มีใครตอบอะไร

ไม่มีใครพูดอะไร

แม่พูดว่า

เรื่องมันนานมาแล้ว จะมาถามอะไรตอนนนี้

ก็ใช่

แล้วตอนที่มันยังใหม่ๆอยู่มีใครพูดอะไรบ้างมั้ยล่ะ

ลุงวีก็ได้แต่ถามว่า

แล้วที่มาพูดวันนี้ต้องการอะไรพูดมาตรงๆ

เป้นคำถามที่บ่งบอกตัวเองมาก

 

 

ที่จริงที่มาพูดในวันนี้ไม่ได้จะมาเอาอะไร แต่เค่อยากมาบอกว่า

พอสักทีเหอะ

เลิกพูดถึงหนูในทางไม่ดีได้แล้ว

แต่ต่างคนก็ไม่เข้าใจ

 

 

 

ตลก

 

 

เรื่องราวของความรุ้สึก

ใครๆก็อยากให้คนอื่นเข้าใจความรุ้สึกของตัวเอง

แต่ตัวเองล่ะ

หัดเอาใจเขามาใส่ใจเราบ้างมั้ย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แม่บอกว่าทำไมถึงไม่เข้าไปหาบ้าง

เพราะ

แม่เองไม่ใช่หรอที่บอกว่า

ที่นี่เป็นที่ของน้องๆ น้องๆสร้างกันมา พี่แอลเองคงรุ้ใช่มั้ยว่าพี่แอลสมควรเข้าไปไหม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

จากวันที่คุยวันนี้

ทำให้ได้รู้ว่า

แม่โกหกใครต่อใครเรื่องเราหลายเรื่อง

พูดรื่องไม่จริงให้คนเกลียดกันหลายเรื่อง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้จบเรื่องสำหรับเรา

หลังจากที่เจ็บปวดมานาน

5ปี

เสียลูกไป1คน

 

 

 

วันนี้ได้ปลดปล่อยแล้ว

สบายแล้ว

ต่อไปจากนี้

แม่จะพูดว่า ด่าอะไร

เรื่องของเขาแล้วล่ะ

ถ้าเรื่องที่หนูไม่เข้าไปหาทำให้แม่เจ็บปวดมาก

อยากให้แม่รุ้ไว่้เลยว่า

 ยังมีอีกหลายเรื่องที่แม่ทำให้หนูเจ็บปวด

แล้วไม่อยากให้หนูบอกใคร

หนูเจ็บปวดมากกว่านี้ มากกว่าแม่อีกหลายเท่า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้สบายใจแล้ว

ชีวิตเดินหน้าต่อไปได้แล้ว

ดีใจที่สุด

ตอนนี้อาจมีปวดหัวบ้าง

กินยาสั๊ก2-3วันคงจะดีขึ้น

ขอบคุณนะจิมที่อยู่ข้างแอล เอาใจช่วยแอลมานาน

จิมคงเหนื่อยนะ

แต่ต่อไปนี้ มันคงจะดีขึ้นล๊ะล่ะ

 

 

สู้ๆ

 

 

 

 

     Share

<< เด็กติดแอร์เข้าเทศการสอบแล้วนะครัช >>

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

ร้านโจ๊กช่างภาพ
น้องวีนัส
บ้านสามเจ
yingjack
น้องนาโน
น้องอันอัน,อิมอิม
พี่เอ้
11
พี่น้อย
น้องลูกศร
น้องพู่กัน
แม่เนเน่
พี่เก๋คนสวย

ตลกหมูกะทะแล้วนะแป๊ะ
เปิดเทรมละจร้า....
จบทริปตุลาหรรษา
นอนดูวิวที่ฮิลตัน
เข้าเทศการสอบแล้วนะครัช
เมื่อความอดทนสิ้นสุดลง
เด็กติดแอร์
ตาแดงทั้งบ้าน
หลับกันไวจัง ฝันดีนะลูก
ไม่มีไรมาก แค่อยากบอกว่า คิดถึง
พรุ้งนี้อาจไม่มีฉัน