นานชาติที่ไม่ได้อัพ

 

 

ต้องขออัพย้อนไปวันที่ 21 ตุลาคม 53

ไม่บันทึกไม่ได้

เราไปผาแต้มกันมา มี แม่พี่จิม แอล พี่จิม ภูเขา แล้วก็หลานชายพี่จิม

ไปถึงผาแต้มกัน4โมง

พี่จิมก็ชวนไปดูภาพเขียนกัน

ก็ฝากภูเขาไว้กับแม่พี่จิม

ให้รออยู่ที่รถ

เราก็เดินกันไป

นานชาติที่ไม่ได้อัพ

ดูภาพเขียนกันไป

นานชาติที่ไม่ได้อัพ

เหมือนกับทุกครั้ง

อีพี่ติ๊ก เนวิเกเต้อ(พี่จิม) เกิดมีความคิดว่า

เราน่าจะเดินไปให้สุดทางนะ เขามีแผนที่บอกไว้

ว่าจะเดินอ้อมไปออกอีกทางได้

อ่ะ เมียก็ไม่ขัด

อยากเดินก็เดิน

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง

ทางก็ลัดเลาะไปมา

แอลก็ถามพี่จิมเป็นระยะว่า

กลับไปทางเก่ามั้ย อีพี่ติ๊ก เมียเหนื่อย

อีพี่ติ๊กมันยังมีน่ามาบอกอีกว่า

สวยดี เดินต่อเหอะ ออกกำลังกาย

อ่า..........

ก็ต้องเดินกันไป

จน5โมงครึ่ง

เริ่มมืด

.....................

นานชาติที่ไม่ได้อัพ

ดูจากภาพ พระอาทิตย์ จะตกดินแล้ว

อีพี่ติ๊กยังคงสนุกกับการเดิน

แต่ดูท่ามันจะเหนื่อยสะมากกว่า

 

อีก5นาที6โมง

มืดมาก 

T_T......

เริ่มมองทางไม่เห็น

เมียเริ่มด่าอีพี่ติ๊ก

"ไอ้จิมบ้า"

มืดแล้วเนี่ย เดินเร็วๆ คิดถึงลูก

ป่านนี้ภูเขาหิวแล้ว

มืด แอลมองไม่เห็นทางแล้ว

เมียพี่ติ๊กเริ่มบ่นๆๆๆๆๆ

อากาศเริ่มเข้าปากมากๆเริ่มเหนื่อย คอแห้ม

เลยรู้สึกว่า

หยุดด่า เอ้ย...หยุดบ่นดีกว่า

จะบอกว่าตอนนั้น มืดมากกกกกกกกกก

มองไม่เห็นอะไรเลย

ก็ใช่น่ะสิ ป่าทั้งนั้น ไม่มีไฟเลย

เดินลัดเลอะป่าไป ลึกเข้าๆ

ก็มีเนิน เดินไปกี่ทีๆก็เจอแต่ป่า น่ากลัวจริงๆ

พอมาถึงเนินที่คิดตอนนั้นว่าเป็นยอดเขาก็ดีใจ

เพราะเห็นมีแสงไฟเป็นจุดๆ ตอนนั้นก็คิดว่าเป็นบ้านพักของผาแต้ม

ก็รีบวิ่งสุดใจเลย

555555

ล้มครับท่านเมียพี่ติ๊กล้ม

แล้วมือก็ไปโดนอะไรสั๊กอย่าง

พยายามเพ่งตามอง

เฮ้ย....

ฟุตบาท

ถนนนี่นา

เหมือนในหนังเลย

เงยหน้ามองไปที่แสงไฟอันเดิม เห็นมีรถจอดอยู่ด้วย

ก็รีบตะโกนบอกไอ้พี่ติ๊กตัวเดิมว่า

จิม...เค้ามีรถด้วย ไปบอกให้เข้าไปส่งดีกว่า แอลเดินไม่ไหวแล้ว

อีพี่ติ๊ก นังบ้า

มันบอกว่า

อย่าบอกเค้าว่าเราหลงทางนะ อายเค้า

ดูสิ

มันยังจะกลัวเสียฟอรม์อีก

พอสิ้นเสียงพี่จิมเท่านั้นล่ะ

ก็วิ่งเลย

วิ่งๆๆๆๆๆๆๆๆ หูตั้งเลย

ใจจะขาด คิดถึงลูก ห่วงลูกใจจะขาดอยู่แล้ว ป่านนี้คงร้องแล้ว

พอวิ่งไปได้สั๊กพัก ก็มีเสียง "แม่พี่จิมมาแล้ว" เสียงหลานพี่จิมน่ะเอง

โอ้ย............ไม่อยากบอกเลยว่าโล่งใจแค่ไหน

........................

3ชั่วโมง ในป่า

น่ากลัวโคตร

นึกว่าคืนนั้นต้องนอนกันกลางป่าสะแล้ว

พอขึ้นมาถึงรถได้

แม่พี่จิมบอกว่ากำลังจะให้เค้าออกตามหาอยู่พอดี แต่ ก็มีอีกกลุ่มนึงที่ยังไม่ขึ้นมาเหมือนกัน

เลยลองดูว่าจะเจอใครก่อน

แต่พอมานึกกันกับพี่จิม

ว่ามีอยู่กลุ่มนึงเหมือนกันที่ตามเราลงไป

แต่เค้าไม่น่าพิเรณเหมือนอีพี่ติ๊กของเรา

ทั้งที่เมียก็บอกแล้วว่า

เคยมีไกด์เค้าบอกว่าให้กลับทางเดิมนะ

อีพี่ติ๊กมันก็ยังไม่เชื่อ

 

 

ชั้นจะอำจนลูกบวชเลยว่า

พาชั้นหลงป่า

 

 

 

 

 

 

ภูเขาสบายดีค่ะ

ตอนนี้นัก วัน ทู ทรีได้แล้ว

เก่งมาก

เริ่มพูดได้หลายอย่าง

ปากมากขึ้นตามลำดับ

นานชาติที่ไม่ได้อัพ

 

 

 

อ้อ......

เพื่อนๆคะ

ภูเขาจะมีน้องแล้วนะคะ

ขอให้ครั้งนี้ราบรื่นด้วยนะคะเพื่อนๆ

คิดถึงเพื่อนๆมากกกกกกกกกก

ตอนนี้กลับตัวกลับใจแล้วค่ะ

ขออภัยพี่นอกใจไปติดFBนะคะ ไม่ได้อัพอะไรหลอกค่ะ

เล่นเกมส์มันทั้งวัน

และ

สวัสดีอีกครั้งนะคะ

Diary

 

 

 

 

 

 

 

     Share

<< บ้านนี้มีไม้แปลกๆหลงกันอีกที่เพรชบูรณ์ >>

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

ร้านโจ๊กช่างภาพ
น้องวีนัส
บ้านสามเจ
yingjack
น้องนาโน
น้องอันอัน,อิมอิม
พี่เอ้
11
พี่น้อย
น้องลูกศร
น้องพู่กัน
แม่เนเน่
พี่เก๋คนสวย

สมาชิกใหม่
ปาย.........
เชียงใหม่
ดูโต๋กะตู่ที่บ้านเรา
หลงกันอีกที่เพรชบูรณ์
นานชาติที่ไม่ได้อัพ
บ้านนี้มีไม้แปลกๆ
อาทิตย์นึงพอดีที่ไม่ได้อัพได